วันจันทร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

เที่ยวบาหลี ตอนที่1

     คำว่า "บาหลี" ถูกนำมาใช้ราวกับว่าเป็นแม่เหล็กเพื่ือดึงดูดผู้คนทั้งในแวดวงการโฆษณา งานเขียน หรือแม้แต่แวดวงการท่องเที่ยวก็ล้วนแต่ได้รับความนิยมทั้งสิ้น ฉันได้ยินมันบ่ิอยเสียจนเกิดความรู้สึกว่ามันเป็นคำทีุ่ถูกใช้อย่่างพร่ำ้เพรื่อและน่า้เบื่ิอหน่าย ความหมายของคำว่ามนเสน่ หรือเรื่ิองราวที่มีมนสะกดมันช่างเป็นคำที่แสนธรรมดา จนทำให้ฉันอยากรู้ว่าสิ่งที่ิฉันได้่ืยินอย่างพร่ำเพรื่ิอนั้นแท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่...
     เท่าที่่่ฉันรู้ บาหลี คือหนึ่้้งในเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลกมีประเทศอินโดนีเซียเป็นผู้ปกครองตั้งอยู่บริเวณ่หมู่เกาะสุมาตรามีความหลากหลายทั้งทางภูมิประเทศและวัฒนธรรมอย่างเช่นหมู่บ้านหนึ่งถนัดการทำเครื่องเงิน แต่อีกหมู่บ้านหนึ่งถนัดด้านการทอผ้า ทั้งสองอย่างทำให้ผู้ที่สนใจในธรรมชาติและผู้ที่สนใจในวัฒนธรรมเดินทางเข้ามา่และึค้นพบว่า "บาหลี เป็นศูนย์กลางของทั้งสองสิ่ง"

>> . . . เพียงเท่านี้หรือมนเสน่ที่ใครๆต่างพูำดถึง?


     ความเป็นเอกภาำำำำพของบาหลีมีรากฐานความเชื่อมาจากเทพเจ้า ประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่มีร่วมกัน และกา่รปลูกข้่าว การทำนาเป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดชุมชน ทุกชุมชนเล็กๆก็คือ "บาหลี" ในภาำพรวม
     แต่ถึงอย่างไรก็ตามนาขั้นบันไดก็ไม่ใช่สิ่งแรกที่นักท่องเที่ยวจะได้เห็น สนามบินนานาชาติ ที่่ำพักนักเดินทาง สถานที่อาบแดด รวมถึงสถานที่เฮฮาสังสรรค์ของผู้คน ล้วนตั้งอยู่ทางตอนใต้ิและำพื้นที่ทางตอนใต้ของบาหลี ซึ่งเป็นมืองใหญ่และภายใต้สิ่งเหล่านั้นเองก็จะแแฝงไว้ด้วยประวัิติศา่สตร์และความเป็นไปของสังคมบาหลีในโดยรวม  แต่เมื่อเีราเดินทางไปยังบาหลีเหนือและบาหลีตะวันออกซึ่งเป็นพื้นที่ที่ห่างไกลออกไปจากความสับสนวุ่นวายจากเขตเมืองใหญ่ สังคมที่นั่นเป็นสังคมที่เรียบง่าย นาขั้นบันไดลดหลั่นต่ำลงมาตามลำดับ หมู่บ้านขนาดเล็กตั้งกระจายตัวอยู่ทั่วบริเวณ และผู้คนที่นั่นยังคงใช้ชีวิตตามขนบธรรมเนียมประ้่้เภณีืี่ที่สืิบทอดกันมาอย่างยาวนานหลายศตวรรต... มันช่างเป็นภาพที่ให้ความรู้สึกแตกต่างกับเมื่องที่สนามบินนานาชาติลงจอดเป็นอย่างมาก

ก็แน่หล่ะ...ที่นี่ไม่มีสนามบินนี่ ย่อมเงียบสงบกว่าเป็นธรรมดา